دیروز عصر شبکه خبر طی گزارشی، انفجار ناو جنگی آمریکایی موقع سوخت گیری و بعد از اون وزیدن توفان شن رو امدادی الهی برای نجات پایه های انقلاب اسلامی نوپای ایران از خطر سقوط اعلام کرد.
طبق گفته شاهدان زنده، يكي دو روز بعد از رخداد اين حادثه، مجله “تهران مصور” طی گزارشی مفصل ابتدا افشا کرد ”شوروی ]سابق[ مدتهاست که با توپ های لیزری ماهواره های آمریکا را سرنگون می کند و این موضوع به دلایل امنیتی و استراتژیک حتی در خود ایالات متحده هم مدت زیادی مسکوت مانده بود.”
حتی در این گزارش نوشته شده بود که بعد از مدتي پرونده سرنگونی ماهواره های آمریکا در سازمان سیا بصورت کاملا اتفاقی توسط یک سناتور که برای بررسی پرونده دیگری به آرشیو سازمان امنیت و اطلاعات آمریکا مراجعه کرده بود کشف و به اين ترتيب با عصباني شدن سناتور مذكور در صحن سنا، مخفي كردن ضربات روسها بر ايالات متحده به موضوع جنجالي سناي آمريكا بدل شد.
اين مجله خبر حادثه طبس را با ذكر اين نكته كه “اين بار هم توپ هاي روسي وارد عمل شدند و ناوهاي آمريكايي را هدف گرفتند” چاپ كرد.
ما كه هنوز چشم به دنيا نگشوده بوديم؛ اما به گواهي پدر بنده_ كه مي گويد پسردايي اش هم اون زمان خبرنگار تهران مصور بود_ اين مجله به مجرد چاپ اين خبر بدون ذكر هيچ علتي، براي هميشه توقيف شد!

درسته به من و امثال من نيومده كه قباي سياسيون بپوشيم يا نعوذبالله پا در كفش ايشان كنيم. اين رو گفتم فقط محض يادآوري اينكه:
مگر خداوند به دل زن فرعون نينداخت كه موسي را از آب بگيرد و همچون مادر به او مهر بورزد؟ مگر خداوند به عنكبوت نگفت جلوي مخفيگاه رسول تار بتند، يا به كبوتر الهام نكرد آنجا تخم كند؟ مگر خداي موسي عصايش را به اژدها مبدل نكرد؟ مگر…؟ مگر…؟
خوب كه بنگريم در همه اين صحنه ها، هميشه يك عنصر خارجي وجود داشته است كه حتي مي شود گفت بدون وجودش اين رويداد محقق نمي شد.

و اينست ترجمه پارسي آيه اي كه هم اكنون نازل شد:

“ای کسانی که ایمان آورده اید، همانا خداوند به روسها وحي نمود تا به مدد ابزار آلات مدرنشان نهال جوان انقلاب را از آفات دهري و بلاياي ارضي -كلهم-حفظ نمايند… و خداوند به انجام هر كاري قادر است.”

نتيجه گيري اخلاقي: هر كي گفته بعد از خاتم پيامبران انسانهاي زمان از درك معجزه محرومند، احتمالا قبلا گفته، وقتي كه اين آيه هنوز نازل نشده بود!

بينديشيم: تا كي عنصر خارجي اي خواهد وجود داشت كه به واسطه آن معجزه واقع شود و تا كي اين عنصر را بايد محترم شمرد و روي چشم گذاشت؟ الله اعلم…

نوروز باستاني، آنقدر كهنه است كه هر وصله اي بهش مي چسبد به جز عيد!

<محمدتقي حرآبادي>

فكر كنم تا وقت هست بايد از روي اين متن قشنگ 20 مرتبه بنويسم تا يادم نره كه آدمي به اميد زنده است:

شعور یک گیاه، در وسط زمستان، از تابستان گذشته نمی آید، از بهاری می آید که فرا می رسد. گیاه به روزهایی که رفته، نمی اندیشد، به روز های می اندیشد که می آید. اگر گیاهان یقین دارند که بهار خواهد آمد، چرا ما انسانها باور نداریم که روزی خواهیم توانست به هر آن چه می خواهیم، دست یابیم؟

<نامه های عاشقانه یک پیامبر، جبران خلیل جبران>

و واي كه در اين روزهاي آخر سال چقدر احساس مي كنم وقتش شده تا همينجا اعتراف كنم من هموني هستم كه اول از بد روزگار، ناآگاهي يا كج سليقگي (مهم نيست كدوم) در بلاگ تك مي نوشت، بعد مهاجرت كرد به بلاگر و چند ماه پيش كه به سرش زد وردپرس رو مزه-مزه كنه باور رو ساخت. حالا كاري نداريم كه چرا اين دختر اينقدر از اين شاخه به اون شاخه پريد تا به وردپرس رسيد، چون بحث فعلا يه چيز ديگه است!
به هر ترتيب:

من آ.ب هستم _باز هم كمي محرمانگي لازمه_ معروف به بيتا، 25 ساله، اهل كاشان، عاشق شعر و ادبيات پارسي، زبان انگليسي، برنامه نويسي و حدودا تمام زواياي عالم اينترنت!

واضح و مبرهن است كه داشتن يك پروفايل عمومي حقيقي براي يك دختر شهرستاني چندان موجه نيست. حتي اگه اون دختر مدعي پر و پا قرص آزادانديشي و عدم تفاوت ميان زن و مرد _حداقل_ در دنياي الكترونيك باشه، حتي اگه به نسبت خودش (نه در عالم وبلاگ) حضور فعالي نشون بده و باز هم حتي اگه اعتماد به نفس اون دختر مثل من زيادي بالا باشه!
بگذريم…

اين چند روز با دو نفر درگير شدم سر اين كه چرا با من روراست نيستيد! چرا وقتي مي تونستيد راستش رو بگيد و ضرر هم نمي كرديد پنهان كاري كرديد؟!

تا به حال از اين رفتارها زياد ديدم، اما اين بار بود كه واقعا فهميدم هيچي بدتر از دورنگي نيست، اون هم از نوع بيجا و بي دليلش. بعد از اينكه عصبانيتم از اون بحث فروكش كرد، به خودم گفتم كچل جان تو اگر طبيبي سر خود دوا كن لطفا!

اين شد كه همه آخر سال آشغال و گله و كينه و … مي ريزند بيرون، منم گفتم پته ريزون راه بندازم!

و حرف آخر اينكه پيشاپيش سال نو و تشريف فرمايي دختر افسونگر بهار رو به همه تبريك مي گم و از خدا مي خوام امسال براي همه بهتر از سالهاي قبل، سالي سبزتر و سرشارتر باشه. پيشنهاد مي كنم اگه مايليد براي كساني كه دوستشون داريد كارت تبريك نوروز بفرستيد از گالري كارت پستال هاي زيباي وب سايت مينافام ديدن كنيد. (اين يك آگهي نيست، تنها معرفي است!)

پ.ن 1: از جناب آقاي دكتر مزيدي براي دريافت مدال مچ گيري آني بنده دعوت مي شود به جايگاه مراجعه كنند. حضار محترم توجه كنند كه اون روزي كه دكتر مزيدي گفت “تو بايد همون بيتا خودمون باشي”، من يه سر رفتم كوچه علي چپ و برگشتم! دكتر جان ببخشيد كه گفتم كدوم بيتا و آفرين به هوشت. حقا كه دكتري.

پ.ن 2: آناهيتا جان اميدوارم اين پست با چند ماه تاخير كمي به جواب اين پست تو شبيه باشه.

پ.ن 3: اگه خدا بخواد همزمان با شروع سال جديد ميرم سر كار و اينترنت خوش سرعت هم به حول و قوه الهي در اختيار خواهد بود. بنابراين متاسفانه تا اطلاع ثانوي اميدي به اين نيست كه وبلاگ نويس منظمي شوم و يا پستهايم براي كسي چند زار بيرزد!

نتيجه گيري اخلاقي: براي اينکه بيکار بشيني و هيچ کاري نکني، بايد اون بالا بالاها نشسته باشي!

حكايت من هم شده دقيقا حكايت همين خرگوشي كه خدابيامرز شد! وجه اشتراك اصليمون اينه كه فعلا كه دستم به اون بالا بالاها نمي رسه، بايد مشتاقانه به دوردست ها نگاه كنم و اگه مثل خرگوش هم نشد، دست كم مثل قورباغه اي قور-قور كنان تا جايي كه پاهام قدرت داره پرش بنمايم!
مولوي عليه الرحمه را به خاطر مي آوريم وقتي كه فرمايد: مرغ چو از زمين بالا پرد، گرچه به آسمان نرسد، اينقدر باشد كه از دام دور شود.
قورباغه و مرغ و خرگوش توفيري نمي كنه، باشد كه همگي پر گشاييم و از همه دام ها دور شويم…
باور را دعا كنيد!

10 ژانويه 2020 
امرور نمي دونم چرا اين ماوسم كار نمي كنه. بعضي وقتها مثل فنر اين ور و اون ور ميپره و بعضي وقتها يه ميليمتر هم راه نميره يا يهو از كار مي افته. روي Emotion Monitor (دستگاه نمايش احساس) ش نوشته: frightened by a cat!
فكر مي كنم ديروز كه نازي(گربه همسايه مون) اومده از كنار پنجره اتاقم رد بشه، دوباره به شوخي واسه ماوس حيووني من خط و نشون كشيده و اين زبون بسته هم ترسيده!
 
20 سپتامبر 2020 
ديشب خيلي آروم و خونسرد به ناني-housemaid (ربات خدمتكارم) گفتم چرا زباله ها رو ساعت 10 بردي بيرون؟ مگه شهرداري نگفته 9 مي آييم مي بريم؟
امروز بهش مي گم چرا صبحونه آماده نيست، مي گه spoked in an offensive manner by a human being!
فكر كنم منظورش اينه كه كسي يا چيزي به طرز ناخوشايندي باهاش حرف زده! اما نه، اين “human being” كه گفته يعني باز دوباره با بابي-houseman (شوهرش) دعواش نشده؛ يعني يه “آدميزاد” از گل نازك تر بهش گفته و حتما اون آدم هم منم!
اي خدا…! به اين هم مي شه گفت زندگي؟ حتما بايد اين دو تا روبوت رو عوض كنم. اين بار اگه خواستم خدمتكار بگيرم به برچسب Emotionality Scale (درجه حساسيت) روش بيشتر دقت كنم. آخه ربات هم اينقدر احســــــاساتي مي شه؟!  

آقاي دكتر دستاني متولد سال 43 شمسي، اهل فسا (استان فارس) است و در هلند در رشته هاي علوم كامپيوتر و فلسفه تحصيل كرده است.
ايشون در گفتگو با خبرگزاري ايسنا توضيح دادند كه:

احساسات پديده‌اي در تماس مستقيم با عقلانيت يا استدلال كردن منطقي است. در تاريخ فلسفه و بحث هوشمندي كامپيوتري زمينه استدلال رايانه‌ اي روي منطق و تعقل ناب است. در روان‌شناسي تئوري‌هاي خاصي است كه مي‌گويد تعقل ناب وجود ندارد و احساسات يك‌سري فانكشن‌هاي مشخص در استدلال و تفكر انسان دارد كه يكي از آنها اين است كه مي تواند تصميم گيري را تحت تاثير مستقيم قرار دهد.

 منظور از احساسات در رايانه اين نيست كه رايانه به همان نحوي كه ما احساس شادي يا غم مي‌كنيم ابراز شادي يا غم كند، بلكه منظور اين است كه همچنان كه احساس شادي يا غم يا نگراني و … تصميم‌گيري ما را تحت تاثير قرار مي‌دهد، فرايند تصميم‌گيري در رايانه و ربات نيز تحت تاثير احساسات قرار مي‌گيرد.

پيشنهاد مي كنم در اين آدرس گفتگوي جالبي كه درباره احساسات، استدلال و كامپيوترها با دكتر مهدي دستاني انجام شده رو بخونيد. 

ت.م 1:  نمي دونستم چرا موضوع روبوت گربه احساساتي در ايرن اكونوميست در گروه خبري اجتماعي و حوزه جامعه دسته بندي شده، اما وقتي بيشتر فكر كردم فهميدم شايد براي اينكه قراره در سالهاي آينده ربات ها به ميان انسانها بيايند و جرئي از جامعه بشوند…!

ت.م 2: ماوس من اين روزها واقع يه طوريش هست. يه موقع مثل فنر ورجه وورجه مي كنه، يه وقتايي هم يهو يه گوشه روي صفحه كِز مي كنه و بايد سيستم رو reset كنم تا دوباره راه بيفته. كاش احساس داشت و مي گفت چه مرگشه!